donderdag 29 september 2016

Het avontuur!


Ik liet het vorige post al even vallen: ik ben bezig met iets waar ik heel blij van word: filmen & fotograferen! Keukens van restaurants, foodevents (Chefs(r)evolution), chefs, ambachten & alles wat met eten te maken heeft! Zelfs nog wat opdrachten die los van de foodscene staan, want passie laat zich nou eenmaal graag vastleggen, ook op andere werkgebieden;-) Maar bij de foodscene ligt mijn hart! Dus richtte ik dit jaar een nieuwe tak van mijn bedrijf op: Foodie Records.

En daar gaat veel tijd in zitten! Tijd die ik er met heel veel liefde aan geef, want mijn hart gaat er sneller van kloppen! En ik neem jullie graag mee! Ik ben zo blij met alle post die ik de afgelopen jaren heb kunnen plaatsen op dit blog. En wat super dat jullie de tijd namen om mijn verhalen te lezen! Wat ooit begon als een experiment is uiteindelijk uitgegroeid tot een meer-jaren-project vol verhalen. Als ik terug blader door mijn post voelt het bijna als een dagboek. Ik kan precies terughalen wat er speelde, hoe ik mij voelde, hoe klein mijn meiden waren in het begin, welke medebloggers ik heb leren kennen in de afgelopen jaren! Het blog is mij dierbaar! Het heeft mij de kans gegeven meer van mijzelf te delen. En mij laten zien dat het delen van verhalen, het delen van passie, een groot onderdeel is van mijn identiteit.

Tarte taart An wil ik nog niet helemaal loslaten. Ik wil deze plek laten bestaan. Maar door alle werkzaamheden voor Foodie Records zal ik hier wel minder vaak posten. Elke week een bericht is voor dit moment gewoon te veel. Maar zo als ik al schreef: ik hoop dat ik jullie mee kan nemen in deze nieuwe stap van het avontuur!

Als je me zoekt, kun je me vinden;-) In between the lines van de verhalen die ik hier soms nog zal plaatsen, op mijn nieuwe site Foodie Records & als 'the girl with the cameras' in keukens van restaurants & op foodfestivals! See you! Thank you!

-x- An




maandag 29 augustus 2016

Even een kleine update

Gewoon om te laten weten dat alles goed gaat;-) Ik ben bezig met iets wat ik heel graag doe! Ik ben een nieuwe video aan het maken voor mijn bedrijf Foodie Records over een onderwerp dat mij heel blij maakt: een kijkje in de keuken van restaurant Amarone (Rotterdam). Het filmen was gaaf, het monteren is super leuk werk. Binnenkort online!


maandag 8 augustus 2016

Franse roadtrip: café & croissants




Drie weken Franse roadtrip! Van de groene Morvan, naar provinciestad Angoulême, naar mijn favoriete Franse chateau: Chateau de Chanteloup! Het lekkerst dat ik afgelopen roadtrip at? Normaal gesproken zou ik na drie weken Vive la France direct met een opsomming van gegeten eclairs, Paris-Brest’s en waanzinnige Mille-feuille’s komen, maar dit jaar werd ik vooral blij van ontbijten!

Thuis eet ik eigenlijk niet veel brood, maar de week in de Morvan (bij mijn ouders in huis) stond in het teken van het uitproberen van de nieuwe bakker in het dorp: kan hij het wel of kan hij het niet?! Van zijn brood tot zijn tartelettes: alles moest worden uitgeprobeerd. En hij is geslaagd;-) En dat is best een ding in het dorp, aangezien de oude bakker door de bewoners van het dorp werd weggebonjourd omdat ze zijn brood niet lekker genoeg vonden. De bakker die hem opvolgde liet alle ovens vervangen en bleek alleen nog brood af te bakken (inclusief het verpakkingsmateriaal dat nooit mee de oven in had gemogen). Daar zat ook niemand op te wachten. Na enige maanden ‘Simenon-achtige’ gebeurtenissen in het dorp, waarin de bakker steeds vaker de hoofdrol bleek te spelen (verdwijningen, mysteries, geroddel en gewijs), verliet de vrouw van de bakker de bakker en de bakker verliet het dorp. Hij liet het dorp 'brodeloos' achter met onbruikbare afbakovens. Gelukkig kwam er een nieuwe, jonge bakker die nieuwe ovens kreeg van de burgemeester en nu dus de lekkerste taartjes en echt stokbrood bakt! Merci!

De week in de Charente werd ik het meest blij van stokbrood met gezouten boter. Beurre de Charentes wel te verstaan;-) Moest natuurlijk even worden gegeten in deze regio (net als een echte Broye du Poitu trouwens).








In de laatste week van de roadtrip door Frankrijk heb ik me vooral schuldig gemaakt aan het drinken van sloten café creme en het eten van croissants. Bakker Veronique is stiekem al 29 jaar een constante factor in mijn leven;-) Ze kwam vroeger mee met haar moeder in de oude bakkerswagen die om 8 uur ‘s ochtends de camping op reed. Samen verkochten ze vanuit de achterkant van de wagen tien stokbroden en vier croissants en dat was de winst van de zomer. Maar door de jaren heen is er heel wat veranderd: Veronique nam de bakkerij over en staat nu elke ochtend van de zomer met enorme hoeveelheden brood, croissants en chocolatines op het terras. Ik zette er speciaal de wekker voor, want om half tien is ze door haar voorraden heen. En dan ontbijten op z’n Frans natuurlijk: een croissant dippen in een tasse de café! Op een terras ergens in Frankrijk in de zon... ik kan me geen beter begin van de dag wensen!






Deze keer geen recept voor croissants, maar wel een recept dat gemaakt kan worden met boter uit de regio Poitou Charentes: Broyé du Poitou. Meer lezen over dit prachtige koekje? Ik schreef er al over tijdens mijn trip door culinair Frankrijk!


Ingrediënten (voor 8 koeken):
200 g bloem
125 g boter
150 g suiker
1 ei
1 snufje zout
eventueel een klein scheutje aroma (ik gebruikte kokos, maar rhum of oranjebloesemwater passen hier ook goed bij)

1. Smelt de boter in een steelpan op laag vuur.
2. Mix in een schone kom suiker, bloem, zout en gesmolten boter tot een mooi mengsel. Voeg het ei en eventueel het kokos/rhum aroma toe. Kneed het zachte deeg even door.
3. Beboter een taartvorm (of 8 kleine taartvormpjes) en strooi er een beetje bloem in, zodat de vorm een dun laagje bloem krijgt. Klop het overtollige bloem uit de vorm.
4. Verwarm de oven voor op 180 ° (160º hetelucht).
5. Verspreid het zachte deeg in de vorm. Maak de bovenkant glad met de achterkant van een lepel.
6. Trek met een vork wat mooie patronen in het taartdeeg.
7. Bak 20 minuten in de oven. Officieel schijnt dit koekje pas na een dag of twee op zijn lekkerst te zijn... maar groot gelijk als je er meteen je tanden in zet! 

donderdag 30 juni 2016

When life gives you lemons... (Troostbakker)



Een tijd geleden vroeg iemand mij wat mij troost. Beetje een gekke vraag die mij werd gesteld tijdens een experimentele lunch die alles op scherp zette. Troost? Tsja... uhm. Mooie dingen? Kunst? Interactie tussen mensen? Ik kon niet direct bedenken wat te antwoorden. Maar de vraag bleef nog wel een paar dagen door mijn hoofd spoken. Troost. Is dat niet zoiets als het vullen van leegte? Het wegwerken van pijn? Is het eigenlijk niet stiekem iets waar we continue mee bezig zijn? Terug te brengen naar een verlangen naar geborgenheid, het wegwerken van gemis en het dragelijker maken van alles? Sommigen van ons worden emotie-eters en laten zich troosten door gerechten waar je je fijn door voelt. Comfortfood. Emotionele zuivering (Catharsis!) door eten. Maak ik mij vast ook wel eens schuldig aan;-) Maar meer nog dan dat ben ik een troostbakker: ik kook om te delen, te raken en te troosten. Ik haal troost uit het verbinden van lekker eten met een fijn moment. Om de pijn voor te zijn als het ware. Om te verzachten, als buffer voor slechtere tijden (mochten die er onverhoed ooit komen). Herinneringen bouwen door momenten vorm te geven. Het moment verbinden aan geur, smaak en een gevoel van comfort. Het biedt mij troost het moment te raken en er een herinnering van te maken die terug te halen is. Als troostbuffer... voor mijzelf, maar vooral voor de mensen om mij heen. Hoop dat dat lukt;-)







 
Recept: Citroenbroodjes

Ingrediënten:
250 ml melk
anderhalve tl droge gist
90 g suiker
65 g gesmolten boter
450 g patentbloem
snufje zout

Voor de vulling:
5 el zachte roomboter (niet gesmolten)
120 g suiker
2 tl kaneel
rasp van 1 citroen

1. Verwarm de melk op laag vuur tot lichaamstemperatuur.
2. Neem de pan van het vuur en voeg de gist en suiker toe. Klop het mengsel door en laat het 3 minuten rusten. Roer dan de gesmolten boter erdoor.
3. Meng de bloem en het zout in een kom en maak een kuiltje in het midden. Giet het boter/suikermengsel erin en meng het geheel goed tot een samenhangend deeg. Als het te plakkerig blijft kun je voorzichtig wat bloem toevoegen.
4. Kneed het deeg tot een mooi glad deeg en leg het in een licht geoliede kom. Dek af met huishoudfolie of een schone theedoek en laat het op een warme plaats rijzen (het volume zal ongeveer verdubbelen).
5. Rol het deeg uit met een roller (ik doe dit meestal tussen twee vellen bakpapier) tot een rechthoek van 30 bij 60 cm.
6. Bestrijk het uitgerolde deeg met de zachte roomboter. Strooi vervolgens de suiker, de kaneel en ten slotte de citroenrasp over de boterlaag.
7. Rol het deeg in de lengte op tot een lange rol en snijd deze in stukken van ongeveer vier cm.
8. Verwarm de oven voor op 220ºC (200º hetelucht).
9. Beboter een bakvorm en leg de rolletjes op hun kant in de vorm (er mag ruimte tussen zitten, want ze zullen groter worden in de oven en elkaar raken).
10. Dek af met een schone theedoek en laat de rolletjes nog zo’n twintig minuten rijzen op een warme plek.
11. Bak de citroenbroodjes in 12-15 minuten tot ze mooi goudbruin van kleur zijn. 

 

vrijdag 10 juni 2016

Rabarberrabarberrabarrrberrrr...



Rabarber. Voor mij voor altijd verbonden met mijn oom omdat hij dit altijd begon te roepen bij speeches & voordrachten binnen de familie (lees op het mooie blog van mijn nicht An precies waarom). Hij had samen met mijn tante een moestuin en beleefde daar altijd van alles dat later weer verwerkt kon worden in hilarische anekdotes over op hol geslagen kippen, benarde posities in de glazen kas en verhalen over het avontuurlijk bijknippen van de bosschages aan de waterkant (want zo’n moestuin moet netjes worden onderhouden, ook op de plekken waar je eigenlijk net niet bij kunt)! Of hij echt van rabarber hield? Dat weet ik niet. De enige keer dat ik mij hem enthousiast met iets groens het huis binnen heb zien komen, was de keer dat hij een vuilniszak vol wietplanten op tafel zette. Ik was een jaar of twaalf. Die planten had hij gekregen van een vriend. Iets over ‘zonder toppen toch niets meer waard’ en ‘de fik d’r in!’ deed hem besluiten de berg planten mee te nemen naar huis voor de grap. De zak wiet werd pontificaal neergezet bovenop de lange tafel waar we zo fijn vaak aan konden schuiven voor taart, hapjes of een neut (of alles samen). En Cola voor alles en iedereen die nog geen pot HAK opengedraaid kreeg, want dat was het criterium bij alles om te bepalen of je er oud genoeg voor was! Krijg je ‘m open: jij mag op kamers;-)




De padvinder in mijn oom kwam al snel naar boven. Fikkie stoken: oftewel WIET verbranden in de vlam van de druipkaars (want een wild woekerend kampvuur in de tuin, daar voelde mijn tante niet zo veel voor). Wietwalmen waar je u tegen zegt! En het werkte aanstekelijk: binnen de kortste keren zat de hele familie (incluis mijn ouders en Cola-leeftijd zusje) takjes te roosteren en rooksignalen te produceren. Ik weet niet of je stoned kunt worden ‘zonder toppen’, maar leuk was het wel! Vooral toen mijn oudere nicht van toen ongeveer 16 de coffeeshopblauwe huiskamer binnenstapte... Huh?! Blowen... op klaarlichte dag...met de hele familie?!! Rabarber dus. Geen idee of Le er van hield, maar wat had ik graag dit taartje voor hem gebakken: de beste rabarbertaart ever!

Het recept kreeg ik van vriendin M, die het ergens op het internet had gevonden. Niet meer precies te achterhalen dus wie aan de basis van dit mooie recept heeft gestaan. Superblij dat zij 'm met mij wilde delen want haar rabarbertaart is geliefd in de wijde omgeving! Op aanraden van M gebruikte ik minder suiker en meer kaneel. Het resultaat is heerlijk, dus hieronder exact de manier waarop wij ‘m maken!

Nog meer inspiratie nodig?! Ik maakte al eerder taartjes met rabarber: 
Rabarber-chocoladetaart
Rabarbertaartje op z'n Frans
Rabarbercakejes en rabarberwodka


Recept: de lekkerste rabarbertaart ever! Genoeg voor een plaattaart of twee kleine springvormen (20ø). En nog wat extra rabarbercompote!

Ingrediënten:
600 g rabarber, gewassen en gesneden in stukjes
150 g zachte roomboter
225 g suiker
225 g bloem
3 tl bakpoeder
een snufje zout
3 middelgrote eieren
Het rasp en het sap van 1 citroen
4 el melk
2 el kaneel
poedersuiker

1. Verwarm de oven voor op 190ºC (175º hetelucht).
2. Roer de boter met 150 g van de suiker tot een mooi romig mengsel.
3. Voeg de bloem, het bakpoeder en het snufje zout toe aan het botersuikermengsel en mix het geheel even door elkaar.
4. Voeg de eieren door het beslag en klop ze door de massa.
5. Meng vervolgens het citroensap en de rasp er doorheen.
6. Voeg ten slotte de melk toe aan het mengsel en mix alles goed door elkaar.
7. Vet de springvormen in en bekleed de bodems met bakpapier. Verdeel het mengsel over de twee springvormen.
8. Meng de kaneel en de overgebleven 75 g suiker door de rabarberstukjes en schep het geheel een paar keer goed om, zodat alle rabarber bedekt is.
9. Verdeel de rabarber over de met beslag gevulde springvormen. Niet alle rabarber past op het beslag als je gebruik maakt van springvormen. Ik hield zo’n 250 gram van het rabarbermengsel over. Zet dat even weg en zorg eerst dat de twee gevulde springvormen in de voorverwarmde oven belanden. Bak de taarten in ongeveer 40 minuten tot ze mooi goudbruin zijn en de zijkanten iets los komen van de rand.
10. Als de springvormen in de oven staan: doe het overgebleven rabarbermengsel in een steelpan met dikke bodem. Voeg een scheut water (of sinaasappelsap) toe en breng het geheel met de deksel op de pan aan de kook. Laat het ongeveer 4 minuten door pruttelen en daarna nog 4 minuten zonder deksel, tot de rabarberstukken uiteenvallen en zacht zijn. Laat afkoelen! Heerlijk door yoghurt of havermout!
11. Haal de taarten uit de oven en laat ze iets afkoelen. Verwijder de springvormen voorzichtig en probeer niet alle taart in een keer op te eten! Het mooie aan taart in twee springvormen: je geeft er gemakkelijk een weg en maakt zo de wereld om je heen een stukje gelukkiger;-))