Piet-waardig

Na de intocht van vorige week leek het voorlopige Sinterklaas-hoogtepunt al bereikt. Maar ook deze week konden we niet om hem heen. Naast de dagelijkse update van ‘Duuwertje Blok’ (dat ze eigenlijk Dieuwertje heet krijg ik er bij mijn dames maar niet in), worden er aan de lopende band tekeningen voor Sint en Piet gemaakt en gaat het ene Sinterklaasliedje direct over in het zo hard mogelijk gezongen vervolgnummer (want als die pieten buiten lopen horen ze het echt alleen als je op volume 100 je lied zingt).
Om de feestvreugde te vergroten is er in Utrecht een mooi Huis van Sinterklaas ingericht. Dus ging ik afgelopen weekend met twee heel serieuze dametjes naar het Catharijneconvent. We werden persoonlijk rondgeleid door een piet die alles over Sint kon vertellen. Hij liet ons de werkkamer van Sinterklaas, zijn slaapkamer en de pieten-oefenruimte zien. In een uur tijd hadden we alles gezien, inclusief Sint. En na de 'zelf-cadeautjes-in-schoorstenen-gooien-sessie' waren er twee nieuwe hulppieten bij. Na ambitieuze plannen als ‘mama-ik-word-later-dokter/dierenarts/tandarts’ hebben beide dochters nu serieuze carrièreplannen als rechterhand van Sinterklaas.
De rest van het weekend dus druk geoefend met mijn twee hulppieten. De productiesnelheid-pepernoten-bakken is nog niet echt Piet-waardig en snoepen van het deeg is vast 'not done' in de pepernotenfabriek.
Om tijdens deze kruidnootjes-baksessie ook nog een taart te bakken leek mij vragen om problemen (deeg in haar/op plafond/in schoenen of aan de lamp). Daarom maakte ik (voor de eerste keer) zelf roomborstplaat. Een niet al te ingewikkelde klus, al is het wel handig om te blijven roeren in de pan met suiker. Tegen de tijd dat de borstplaat klaar was en de kruidnootjes de oven in konden, had ik toch net iets te veel in het pannetje gekeken en was stiekem de helft van het ongebakken deeg al opgegeten. De rest van de dag met twee hyperpietjes doorgebracht en 74 keer VOF de Kunst met Sinterklaasliedjes voorbij horen komen. Tot zover hoogtepunt twee in de categorie oud-Hollands-feest-gebeuren.

Excuus van de week: twee hulppietjes met ambitie
Recept: kruidnootjes en borstplaat

Kruidnootjes
Ingrediënten:
125 g boter
125 g bruine basterdsuiker
10 g speculaaskruiden
250 g zelfrijzend bakmeel
4 el melk
snufje zout

1. Verwarm de oven voor op 160º graden (150º hetelucht).
2. Kneed de boter, de bruine suiker, de speculaaskruiden, het zelfrijzend bakmeel en een snufje zout goed door elkaar.
3. Voeg de melk lepel voor lepel toe aan het beslag zodat een soepel deeg ontstaat.
4. Bekleed de bakplaten met bakpapier en rol kleine balletjes van het deeg. Leg ze op het bakblik en druk ze iets plat. Bak ze in de oven in 15-20 minuten lichtbruin en gaar.

Roomborstplaat
Ingrediënten:
300 g (kristal)suiker
1 dl slagroom
1 dl water
75 g poedersuiker

1. Zet de borstplaatvormen/ringen in een bak met water.
2. Zet een pan met de suiker en 1 dl water op het vuur. Laat het mengsel langzaam aan de kook komen en roer regelmatig met een houten lepel. Schraap de suiker telkens weg van de rand, terug de pan in.
3. Laat het mengsel 5 tot tien minuten inkoken tot het een taaie structuur krijgt.
4. Haal de pan van het vuur en voeg de slagroom toe.
Breng het mengsel weer aan de kook en laat twee tot drie minuten doorkoken.
5. Haal de pan van het vuur en roer er de poedersuiker doorheen. Blijf langzaam roeren tot een satijnachtige glans ontstaat.
6. Zet de natte borstplaatvormen op een gladde (koude) ondergrond en giet het suikermengsel in de vormen.
7. Voeg eventueel nog een paar lepels cacao toe aan het mengsel om ook nog een chocoladevariant te kunnen maken.
8. Laat de borstplaat ongeveer vijf minuten afkoelen, verwijder dan de vormen en laat de borstplaat met de onderkant naar boven verder afkoelen.

Ready steady....

Hulppietje in actie.

Mickey?

Roomborstplaat in de vorm.

En klaar!

Sinterklaastijd... I Looooove it!

Intocht spektakel

Daar is ‘ie weer! Afgelopen weekend van onder een dekentje op de bank proestend & kuchend naar de intocht van Sinterklaas gekeken. Samen met twee mini-hulp-pietjes die in de loop van de ochtend al hun energiereserves al hadden verspeeld met acrobatische radslagen en handstanden ("want Pieten zijn heel goed in kunstjes"). Tegen de tijd dat Sint aankwam zaten ze uitgeput op kussens voor de televisie. Met een grote bak vol pepernoten, kruidnootjes, schuimpjes en aardappeltjes van marsepein om het suiker-level weer op te krikken tot ADHD-niveau. Nostalgisch tafereel, aangevuld met extra spannende elementen zoals verdwenen pieten, een verdwenen vlag en het Grote Boek dat ineens nergens meer te vinden is. Je zou bijna vergeten dat de intocht van de Beste Man opzich al spannend genoeg is. En dan waren er nog de hyper drukke dansgroepjes waar de Sint naar bleef kijken tijdens zijn ritje door Dordrecht. Hoorde dat onderdeel eigenlijk niet gewoon bij het draaiboek ‘Koninginnedag’? Na anderhalf uur bloedstollend intocht spektakel, de ik-zet-m’n-schoen-maar-word-daar-zo-nerveus-van-sessie en een zondagochtend-6-uur-vroeg-Yeah-we-willen-in-onze-schoen-kijken-tafereel weet ik het zeker: de Sint is er (net als de eerste wintergriep en de eerste koude winterdagen). Zondag in alle rust een Sinterklaas-kruidnootjes-intocht-taartje gemaakt, om te vieren dat deze fijne periode van het jaar weer is aangebroken.

Excuus van de week: Intocht van Sinterklaas
Recept: Kruidnootjes roomkaas taartje met vanille en aardbei

200 g kruidnootjes
extra kruidnootjes om de taart mee te versieren
200 g roomkaas
200 ml slagroom
4 eetlepels suiker
een vanille stokje
een eetlepel gemalen kaneel
aardbeienjam zonder stukjes
eetbare parels
75 g roomboter

1. Maal de kruidnootjes fijn in de keukenmachine.
2. Doe de boter in een pannetje en laat smelten. Voeg de gemalen kruidnootjes toe als de boter gesmolten is.
3. Leg een vel bakpapier in een taartvorm (met randen die iets langer zijn zodat je de taart er gemakkelijk uit kan tillen). Druk de gemalen kruidnootjes-massa uit op de bodem van de vorm. Verdeel goed en druk stevig aan.
4. Mix de roomkaas zacht in een kom.
5. Klop in een andere kom de slagroom met de suiker op tot de slagroom stevig is.
6. Schraap de vanille uit het vanillestokje en voeg de vanille bij het roomkaasmengsel. Voeg ook de kaneel toe aan dit mengsel.
7. Doe de slagroom bij het roomkaasmengsel en mix een aantal minuten met een mixer tot het een mooi luchtig mengsel is.
8. Stort het mengsel op de bodem van kruidnootjes en plaats minimaal twee uur in de koelkast om op te stijven.
9. Smeer de bovenkant van de taart in met de aardbeienjam en decoreer met kruidnootjes en eventueel feestelijke parels!

Sint-intocht-taart.

Met kruidnootjes en parels.

Hij is in het land!

Sinterklaasschuim met amandel en spikkels.

Tarte taart An op de Streekmarkt

In Frankrijk zie je in de zomer bijna elk weekend wel ergens een fijne brocante, al dan niet aangevuld met een aantal marktkramen met streekproducten. Nu de winter zich toch echt ergens deze maand aan ons op gaat dringen, er zelfs al her & der ‘hulp’-Sinterklazen worden gespot door de dochters en tripjes naar mijn favoriete land er voorlopig echt niet inzitten, mis ik Frankrijk. Ik mis de taal, het eten en de fijne markten waarop je altijd wel een onverwachte schat vindt (ik heb het hier niet over een aantrekkelijke Fransoos). In mijn hoofd plan ik stiekem tripjes naar Parijs. Voor het bezoeken van bijna afgebrand Ladurée, voor het zien van een goede vriendin die deze week jarig is, voor het doen van kerstinkopen, voor het uitproberen van Davids’ nieuwe 'Paris Pastry Shop App’, voor het concert van ‘Coeur de Pirate’ en voor een shot extra inspiratie om de winter mee door te komen.
Gelukkig verkeerde ik afgelopen weekend in Franse sferen op de Streekmarkt in de Utrechtse Twijnstraat. Een markt vol kraampjes met taart, kaasjes, worst en zelfs een mini brocante. Een markt waar ook niet-geheel-streekgebonden producten verkocht worden zoals crèpes, rode pepers en antiek Frans aardewerk. Mag de pret niet drukken, praten we verder niet over. Het idee om iedereen met een passie voor eten samen te brengen op een markt in een bruisende straat in de binnenstad is super. De sfeer was leuk, het eten lekker en zeker inspirerend. Mijn favoriete kraam van de dag was de HY bus van de Franse Bruno. Met zijn bedrijf Souvenirs de France brengt hij een stukje Frankrijk naar Nederland (in de vorm van mooie Franse producten en zijn Franse accent). Zodra mijn voorraadkast met eigenhandig meegesleepte souvenirs leeg dreigt te raken deze winter weet ik gelukkig waar ik terecht kan voor mijn dagelijkse dosis Frankrijk. Gewoon opzoek naar de HY bus vol met Franse delicatessen!

Deze week maakte ik taart met producten uit die bewuste voorraadkast. Taart met peren en kastanjes uit Frankrijk. Het idee was om een taart te maken met geglaceerde kastanjes en peer er bovenop. Marrons glacés: het leek me een mooie uitdaging. Ik had alleen nog niet goed uitgezocht hoe je die gesuikerde kastanjes nu precies voor elkaar zou krijgen. Blijkt dat daar een dag of tien voor moet worden uitgetrokken, dus die poging schoof ik zondagmiddag om organisatorische reden (lees: ‘dat red ik nooit in een paar uur’) door naar een ander moment. Het zijn kastanjecakejes met peer geworden. Gemaakt met producten uit mijn favoriete streek.

Excuus van de week: Heimwee naar Frankrijk
Recept: Kastanje-taartje met peer

Ik heb het makkelijk gehouden deze week en heb voor de cake een pak cakemix gebruikt en die mix aangevuld.

1 pak cakemix + alle benodigdheden die op het pak staan vermeld
1 blikje kastanjepuree
200 g poedersuiker
2 peren
25 g roomboter

1. Verwarm de oven voor op 180º  graden (170º graden hetelucht).
2. Maak het deeg volgens recept. Gebruik minder melk dan staan aangegeven, want de toe te voegen kastanjepuree zal het deeg vochtiger maken.
3. Als je gebruik maakt van ongezoete kastanjepuree, voeg dan suiker toe totdat de smaak naar wens is.
4. Mix een kwart van de kastanjepuree door het cakedeeg.
5. Vul een stuk of 12 cupcakes voor de helft met de cakemix. Voeg een lepeltje kastanjepuree bovenop de gevulde cupcakes en top af met een extra laagje cakemix. Bak de cupcakes in een half uur in de oven. De bovenkant van de cakejes zal goud/bruin worden en de binnenkant smeuïg.
6. Maak naast de cupcakes nog een taartje met peer door de overgebleven kastanjepuree toe te voegen aan de andere helft van de cakemix. Giet het mengsel in een kleine, beboterde springvorm.
7. Snijd de peren in schijfjes en karameliseer de schijfjes in een pan met wat boter.
8. Laat iets afkoelen en leg de schijfjes bovenop de mix. Bak het kastanje-taartje met peer in drie kwartier in de oven (of totdat een satéprikker die in het midden in de taart wordt gestoken er schoon uitkomt).

De HY met Franse producten op de Streekmarkt.

Koek op de Twijnstraat in Utrecht.

Kastanjecakjes.

Cake met een smeuïge vulling van kastanje.

Kastanjetaartje met Franse peer.

De Frans-Amerikaanse connectie

Afgelopen vrijdag werd gevierd dat het Vrijheidsbeeld in New York 125 jaar geleden door Frankrijk aan de Verenigde Staten werd geschonken. De Franse beeldhouwer Frédéric Bartholdi ontwierp het beeld samen met Gustave Eiffel, die verantwoordelijk was voor de staalconstructie die het beeld al die jaren al overeind houdt. Het Vrijheidsbeeld werd op 28 oktober 1886 geopend en staat op Liberty Island in de haven van New York. Hier kwamen de immigranten per boot de Verenigde Staten binnen. Na de lange reis, met een niet al te hoog businessclass-gehalte, betekende het zien van het Vrijheidsbeeld het begin van een nieuw leven. Let The American Dream begin!

Amerika en Frankrijk. Een combinatie die tegenwoordig vooral samenkomt in de discussie over de 'malbouffe': de slechte nieuwe eetgewoonten van de Fransen. Jongeren die de voorkeur geven aan ‘MacDo’ in plaats van het bezoeken van authentieke Franse restaurants. Slechte eetgewoonten die door Amerikaanse televisieseries de Franse huiskamer zouden zijn binnengeslopen. Het is maar wat je toelaat en waar je voorkeur naar uitgaat. Hoewel de Franse keuken vooral gebaseerd is op callorierijke gerechten met veel suikers en vetten, zijn ze wel echt en eerlijk. En de verschillende regio’s in Frankrijk hebben hun eigen specialiteiten. De Fransen kunnen het gelukkig niet laten hun eigen gerechten toch weer stiekum op de kaart te zetten en zo zijn er in de Franse McDonalds ook gewoon baquettes, macarons en steak haché (100% Charolais) te verkrijgen.

Ik heb inmiddels een ietwat obsessieve interesse ontwikkeld voor een Amerikaanse blogger die in Parijs woont en daar schrijft over Franse gewoonten in het algemeen en Frans eten in het bijzonder. David Lebovitz is zelf ook nogal obsessief aangelegd. Hij maakte deze week bijvoorbeeld een reisje naar Milaan om daar zo'n 140 smaken ijs uit te proberen. Ik hoop daarom maar dat hij mijn overdreven aandacht die ik aan zijn blog besteed volledig kan begrijpen. Ik weet dat hij de Franse taal ondertussen beheerst en zich prima kan redden in Parijs, maar ik hoop dat hij ooit een culinair tripje naar Nederland wil maken. Ik bied mijzelf nu alvast aan als Dutch food-guide & tolk want taart eten met David lijkt me magnifique! Tot die tijd heb ik gelukkig zijn kookboeken tot mijn beschikking, die net als zijn blog geschreven zijn met veel zelfspot en oog voor grappige details. Zo kon ik deze week, in het kader van de Frans-Amerikaanse connectie, Brownies & Croquants (knapperige koekjes met hazelnoot, suiker en eiwit) bakken uit zijn kookboek 'Ready for Dessert'. Met zelfgeraapte Franse hazelnoten & walnoten uit Frankrijk. Puur en echt, met superveel calorieën maar zeker geen malbouffe!

Excuus van de week: 125 jaar Vrijheidsbeeld & zelfgeraapte hazelnoten
Recept: Brownies & Croquants van David Lebovitz

Voor de Brownies van David (die het recept van Robert Steinberg heeft gekregen):
85 g ongezoute boter, in stukjes
225 g chocolade (met een gehalte van 72% cacao)
150 g suiker
1 tl vanille extract
2 eieren, op kamertemperatuur
35 g bloem
135 g walnoten (of bijvoorbeeld Pecannoten/hazelnoten)

1. Verwarm de oven voor op 175º graden (160º graden hetelucht).
2. Vet een bakvorm in met boter (liefst vierkant met een doorsnede van 23 cm). Plaats twee stroken bakpapier in tegenovergestelde richting op de bodem van de bakvorm (zodat het geheel er gemakkelijker uitgetild kan worden).
3. Smelt de boter in een pan en voeg de chocolade toe (op laag vuur). Haal van het vuur en roer er de vanille en suiker doorheen.
4. Klop de eieren een voor een door de chocolade en voeg de bloem toe.
5. Klop het mengsel ‘als een idioot’ voor een minuut lang (met een mixer gaat het ‘t beste, maar als je net als David een pastry-chef bent geweest kun je het waarschijnlijk ook gewoon met een garde). Het komt er op neer dat het mengsel moet gaan glanzen en verandert van structuur. Dan kunnen de gehakte walnoten worden toegevoegd en het mengsel in de bakvorm worden gestort.
6. Bak in ongeveer 30 minuten tot het midden van de Brownies net stevig wordt. Laat de Brownies niet te gaar worden!
7. Laat de Brownies afkoelen in de vorm (en eet daarna heerlijk op met wat crème fraîche met suiker).

Les noix!

Gepelde hazelnoten in de keuken.

Croquants: hazelnootkoekjes.

Brownies.

In stukjes, klaar om opgegeten te worden!

Crock Pot slow-cooker uitdaging

Niet iedereen wordt blij van het bezoeken van de supermarkt. Maar mijn quilty pleasure, of beter gezegd mijn ‘plaisir coupable’ zodra ik in Frankrijk ben, is toch wel het bezoeken van de supermarché. Op de een of ander manier heeft zo’n immens grote supermarkt vol niet-alledaagse producten en schreeuwende aanbiedingen (gratuit!, soldes!)  een vreemde aantrekkingskracht op mij. De taartjes-hoek en de zelf-fröbel-patisserie-hoek natuurlijk het meest, maar ik kan ook met gemak een kwartier staan te treuzelen bij de rijen met deserts of mij vergapen aan de enorme hoeveelheden uitgestalde Franse kaasjes. Ik vraag me in zo’n ijskoud gangpad af hoeveel varianten kaas van geitenmelk een mens kan eten voordat het gaat tegenstaan en hoeveel variaties er überhaupt mogelijk zijn. En hoe ontstaat zo’n nieuwe variant? Laat een boer zo’n kaasje per ongeluk drie weken langer liggen op een vergeten plank en daarna nog even vallen in de as waardoor er weer een nieuwe sensationele soort chevre in het schap van de supermarkt belandt?

Gangpad...

Na gangpad...

Na gangpad! Leve de supermarché!

Hoewel het schap met taart in de supermarkt imposant was, haalde ik de echte taartjes deze week toch liever bij een authentieke Franse patisserie. Een rinkelend belletje bij het binnengaan van de winkel. De geur van chocolade en suiker. Het zachte licht en de etalages vol prachtige taartjes. De seizoensgebonden taartjes met herfstige versieringen, de Franse klassiekers zoals eclairs maar dan met een vulling van pruimen en kundige kopjes van amandelpraliné gevuld met cake en room. Deze winkel was een oase van rust vergeleken met de supermarkt. Misschien kwam dit gewoon doordat de Madame van de winkel nog vanachter de klapdeur vandaan moest komen, of omdat we om vijf voor half drie binnenstapten terwijl ik later zag dat de zaak tussen twaalf en half drie gesloten was. De Fransen zijn nooit stipt, behalve als het om hun pauze gaat. In die tijd wordt er gegeten (en vast ook nog wel een dutje gedaan). Nu haal ik het niet in mijn hoofd om in Frankrijk iets te doen tussen twaalf en twee, behalve het verorberen van een menu du Jour in een volle bistro. Op deze aangepaste verlengde pauze tot half drie was ik niet ingesteld en het kan de boze blik van de winkelmevrouw verklaren, maar de taartjes waren het incasseren van deze boze houding zeker waard.

Authentieke Franse patisserie.

Macarons van Poullin.

De taartjes in de etalage.

Deze namen we mee!

En deze kon ik niet laten liggen.

Patissier Poullin.

Deze keer hadden we in het huis van mijn ouders een surrograat-oven tot onze beschikking: een Crock Pot slow-cooker. Na het uitbuiken van een middaglunch het ideale project om mee aan de slag te gaan. Er scheen een taart in gebakken te kunnen worden, dus dat moest worden uitgeprobeerd! En aangezien alles in de slow-cooker heel, heel lang duurt hadden we tegen de tijd dat onze perzikencake klaar was weer volop zin in een stukje.

Excuus van de week: een slow-cooker als uitdaging
Recept: Gekaramelliseerde perzikencake met slagroom

Ingrediënten:
bereidingstijd      10 minuten
aantal personen         4 tot 6
bereidingstijd  2 tot 3 uur op LAAG

60 g poedersuiker, voor de karamel
1 blik (410 g) halve perziken uit blik, uitgelekt (bewaar 50 ml siroop uit het blik)
200 g zelfrijzend bakmeel
2 snufjes zout
70 g poedersuiker
1,5 dl melk
2 middelgrote eieren
40 g ongezouten gesmolten boter
slagroom om op te dienen

1. Meng het zout, het bakmeel en 70 g suiker in een grote kom. Voeg de melk, de eieren en 50 ml perziksiroop toe en klop dit lichtjes op, maar niet te stijf.
2. Doe 60 g suiker in een sauspan en verwarm dit op lage temperatuur tot de suiker smelt en begint te karamelliseren.
3. Smeer intussen de binnenkant van de pot met een kwastje in met gesmolten boter. Zet de aardewerk pot op de warmtebron.
4. Doe de halve perziken met de ronde kant naar beneden in de pot. Giet eerst de karamel erover en dan het beslagmengsel. Doe de deksel op de pot en laat 2 tot 3 uur staan op stand LAAG, of 1 tot 2 uur op HOOG.
5. Als hij klaar is maak je de buitenkant van de cake voorzichtig los van de Crock Pot. Warm opdienen met een dot slagroom.

De perziken in de slow-cooker.

De slow-cooker in de oude haard.

Perzikencake uit de Crock Pot. Missie geslaagd!