Tarte taart An bij Zuccotto

Toen ik de halfronde etalage-ramen zag wist ik het zeker: dit was de chocoladewinkel uit de film 'Chocolat'. Vorig jaar liep ik rond in Flavigny-sur-Ozerain. Dit mooie oude stadje met zijn typisch Franse vervallen huizen en smalle straatjes was in het jaar 2000 een aantal maanden het decor voor de film van Lasse Hallström. Het verhaal gaat over een vrouw die met haar dochter in een klein dorpje (‘Lansquenet-sous-Tannes’, maar dus eigenlijk Flavigny) een chocolaterie opent en door haar magische chocolade en bonbons het leven van de dorpelingen op zijn kop zet. Het pandje waarin de chocolaterie in de film is gevestigd is enorm vervallen. Op de ramen zit een dikke laag stof. En van het mooie winkeltje uit de film is geen spoor meer terug te vinden.

Dichter bij huis ging ik afgelopen week langs bij Zuccotto, in IJsselstein. Deze chocolaterie levert de taarten aan bij Makeblijde in Houten en de eigenaren waren zo aardig om mij uit te nodigen voor een kijkje in de keuken, om zo met eigen ogen te kunnen zien hoe hun producten tot stand komen. Zodra je de winkel van Zuccotto binnenkomt ruik je de geur van heerlijke chocola. In de winkel zijn bijzondere bonbons uitgestald en overal waar je kijkt zie je chocolade. Chocolatier Peter van der Griend staat in de open keuken die je vanuit de winkel kan bekijken. De machines met pure-, witte- en melk-chocolade staan continu te draaien en aan de werktafel worden met een verbluffende snelheid chocoladeflikken gemaakt. En dat terwijl Peter van der Griend heel ontspannen vertelt over zijn passie voor chocolade en echte pure ingrediënten. Ter vergelijking; als ik in de keuken sta om een of andere taart in elkaar te zetten is de chaos meestal compleet, steekt het topje van mijn tong uit mijn mond en kan ik echt geen zinnig gesprek meer voeren. Verschil moet er zijn. Peter van der Griend heeft jarenlange ervaring als chef patissier. Sinds 2007 is de familie Van der Griend uit IJsselstein de drijvende kracht achter Chocolaterie Zuccotto. Naast het runnen van de winkel en het geven van diverse workshops, leveren zij ook aan diverse restaurants en worden hun producten op diverse verkooppunten in de regio verkocht (zie ‘places to be’). Het vak heeft hij op traditionele manier geleerd. Terwijl het er ontspannen aan toe gaat, worden alle handelingen toch met de grootste precisie uitgevoerd. Traditioneel, maar wel vernieuwend. Zo experimenteert Zuccotto met bijzondere smaken en ontwierpen zij zelfs een QR-code voor op een bonbon, die je met je smartphone regelrecht naar de winkel van Zuccotto leidt.

Op mijn vraag of je na al die jaren werken met chocolade, zelf ook nog wel eens chocolade eet antwoordt hij dat het zelfs noodzakelijk is om je producten te blijven proeven, om zo tot bijzondere smaakcombinaties te komen en je kwaliteit te waarborgen (het vak werd met de minuut aantrekkelijker!). Die bijzondere varianten gaan hem zeker goed af. Afgelopen week at ik de bonbons met lavendel, met tijm en citroen met mango en peper. Ik ben hooked! Of, om de film Chocolat aan te halen, ik ben betoverd!

Excuus van de week: een bezoek aan Zuccotto in IJsselstein
Recept: witte chocoladetruffels

Om zelf ook nog iets te creëren heb ik me gestort op de wereld van chocola en staat er deze week geen taart of cake op het menu, maar home made bonbons. Deze maakte ik ooit al eerder naar een recept uit de Albert Heijn Kerst-Allerhande 2010. In plaats van gewone chocolade gebruik ik peperchocolade die ik meenam uit Frankrijk. De truffel wordt er nog iets kruidiger van. Het is een behoorlijk intensief gebeuren, dat werken met chocola. Maar wel heel leuk! 

Ingrediënten:
1 stuk gember van ongeveer 4 cm, geschild
1 bekertje slagroom (125ml)
150 g pure chocolade 72%, grof gehakt (peperchocolade is nog beter!)
1 tl oploskoffie espresso
50 g boter, op kamertemperatuur
200 g witte chocolade
200 g witte chocolade met rice crisps
bakpapier

1. Snijd de gember in dunne plakjes. Giet de slagroom in een steelpan en voeg de stukjes gember toe. Breng de slagroom aan de kook. Neem van het vuur, doe de deksel op de pan en laat het minimaal 30 minuten trekken.
2. Breng de room weer aan de kook, neem de steelpan van het vuur en verwijder de stukjes gember. Los de pure chocolade, de oploskoffie en de boter erin op terwijl je voortdurend in de pan blijft roeren. Laat afkoelen en zet afgedekt met een deksel 4 uur in de koelkast.
3. Bekleed een groot bord of bakplaat met bakpapier (houd er rekening mee dat het in de vriezer moet passen). Vorm met behulp van 2 theelepels 'quenelles' (ovale bolletjes) van ongeveer anderhalve cm doorsnee. Schep de quenelles op het bakpapier. Zet de bakplaat in de vriezer en laat de quenelles in 30 minuten hard worden.
4. Smelt ondertussen de twee soorten witte chocolade. Breek de witte chocola in stukken in een diepe (vuurvaste) kom en verwarm au bain-marie. Je kan de chocolade ook smelten in de magnetron, maar pas op dat je de chocolade niet te heet laat worden, want dan wordt witte chocola taai en kun je er niet meer goed mee werken. Als je de magnetron gebruikt, verwarm de chocolade dan eerst 1 minuut op 600 Watt en daarna telkens 10 seconden. Roer de chocolade tussentijds steeds even door en herhaal dit tot de chocola is gesmolten. 
5. Haal de quenelles uit de vriezer en doop ze met behulp van twee vorken in de gesmolten witte chocolade. Dit is een zenuwslopend werkje omdat je dit supersnel moet doen, anders smelt de donkere chocolade en krijg je bruine vegen op de witte chocolade. Snel doorwerken dus! Laat de truffels uitlekken op een rooster en zet ze nog 30 minuten in de koelkast om uit te harden (tip; doe dit op een vel bakpapier, anders krijg je ze niet makkelijk los). Daarna kun je genieten van je zelfgemaakte truffels! De combinatie van de donkere peperchocolade en gember is echt waanzinnig lekker en een aanrecht vol chocolade zeker waard!

Gevonden: het winkeltje uit de film Chocolat!

Test 'm zelf: de QR-code van Zuccotto.

Peter van der Griend aan het werk.

Tarte taart An bij Zuccotto.

In hoog tempo hoge kwaliteit!

De bijzondere bonbons in de winkel.

Mijn eigen witte chocotruffels-poging.

Zoek de courgette...

Wie een moestuin bezit kent vast en zeker het verschijnsel: de overload aan tegelijkertijd uitkomende groente. Zo zaai je aan het begin van het seizoen in al je enthousiasme een grote hoeveelheid courgette-zaad, in de hoop dat ze aanslaan en tot plantje transformeren. Als na enige tijd blijkt dat er een groot aantal plantjes van plan zijn om uit te groeien tot enorme exemplaren, staat al vast dat enige creativiteit met betrekking tot het verwerken van al die courgettes noodzaak zal zijn (als je vrienden over wil houden tenminste).
Nu hebben we er een raar seizoen opzitten deze zomer. Door de warme lente, maar natte zomer leek de moestuin volledig in de war. In eerste instantie kwam alles supersnel op, om vervolgens weg te rotten in de natte aarde. Redden wat er te redden valt was het motto van deze zomer. Aardbeien zo snel mogelijk oogsten en bloemen plukken voor een mooi boeket op de huiskamertafel. De bramen lieten lang op zich wachten en de boontjes werden geel voordat ze geoogst konden worden. Nu lijkt het net of ik heel vaak naar het wel of juist niet groeien van onze moestuinplanten heb staan kijken, maar tijdens de waterige zomerdagen stond ik niet bepaald kant en klaar met kaplaars/lieslaars en poncho. Het vooruitzicht van de modderpoel en bergen onkruid (wat dan weer wel gewoon doorgroeit, no matter what) en extra veel regenwormen (die met kleine priegelvingertjes als levende speelkameraadjes door de dochters uit de aarde worden getrokken) zorgde ervoor dat ik er niet vaak te vinden was.

Terwijl de oogst van de tuin dit jaar dus onvoorspelbaar en grillig was, hebben die courgettes hun eigen koers gevaren en zo aten we ze ook dit jaar weer gegrild, gebakken, gestoomd en als soep.
Nu hebben we ook een lichtgroene variant van de courgette in de tuin...
Ik heb deze schudkleur aangegrepen om hem te 'verstoppen' in een cake. Deze zoete, kruidige courgettecake wordt gemaakt met kaneel, kruidnagel, nootmuskaat en veel suiker. De perfecte manier om iedereen ‘om de tuin’ te leiden en er nog een extra courgette doorheen te krijgen.

Excuus van de week: overkill aan courgettes
Recept: courgettecake

Ingrediënten:
200 g patentbloem
een kwart theelepel zout
een halve theelepel zuiveringszout (deze heb ik zelf achterwege gelaten)
een kwart theelepel bakpoeder
een halve theelepel kaneel
een kwart theelepel nootmuskaat
een kwart theelepel kruidnagelpoeder
150 g fijne kristalsuiker
50 g ruwe rietsuiker
2 kleine eieren, losgeklopt
1 dl zonnebloemolie
1 theelepel vanille-extract
200 g geraspte courgette met schil
een hand vol fijngehakte walnoten

1. Verwarm de oven voor op 150º C (140º hetelucht). Vet een bakvorm in (13 x 23 cm) en bekleed de vorm met bakpapier. Laat het papier net als vorige week aan twee kanten iets over de rand heen hangen, dan kun je de cake er makkelijk uit ‘tillen’.
2. Zeef de bloem met het zout, zuiveringszout, bakpoeder, beide soorten suiker en de droge specerijen in een grote mengkom en meng het geheel door elkaar.
3. Voeg de geklopte eieren, de olie, de vanille en de geraspte courgette toe aan de droge ingrediënten en roer tot alles goed is verdeeld. Schep de walnoten door het beslag en giet het beslag in de bakvorm.
4. Bak de cake in een uur tot een uur en een kwartier in de oven tot de korst bruin wordt en tot een in het midden gestoken satéprikker er schoon uitkomt. Laat afkoelen op een taartrooster.

De courgetterasp werd niet door iedereen opgemerkt, dus in die zin: ‘missie geslaagd’. De kruidige smaak van de cake was niet ieders ‘cup of tea’. Ik vond de cake zelf wel erg lekker. Vooral samen met zelfgemaakte pruimenjam en een kop thee.

Die pruimenjam was overigens zo easy:

Was en ontpit een aantal pruimen. Doe deze samen met een klein laagje water en wat suiker in een pan en breng aan de kook. Roer totdat de pruimen uiteenvallen en de kleur van de schil een mooie donkere kleur heeft afgegeven aan de jam. Voeg een paar lepels geleisuiker toe en kook nog een paar minuten door. Als je een druppel op een lepel iets laat afkoelen en hij ‘op droogt’ als jam is het geheel klaar en kun je de jam door een zeef (of juist niet) in een gesteriliseerde pot gieten. Deksel erop en even op zijn kop laten afkoelen. Et voilà: home-made jam!

'Prepping the cake'.

Net vers uit de oven.

Courgettecake met home made jam en thee.

Zoek de courgette;-)

Home made jammmm.

Tarte taart An op terras van Makeblijde

Om eens wat meer aandacht aan de wereld in mijn directe omgeving te schenken, ben ik vorige week langs de tuinen van Makeblijde in Houten gegaan. Niet geheel zonder missie. Ik had gelezen dat er taart wordt geserveerd en daar wilde ik het ‘fijne van weten’. Zelf taart maken is iets wat ik inmiddels als een niet-meer-weg-te-denken onderdeel van het weekend beschouw. Maar ergens aanschuiven voor taart doe ik natuurlijk ook graag! En dat kan in het paviljoen van Makeblijde. Mijn oog was al eens gevallen op het roze bord dat vanaf de Rondweg van Houten te zien is (maar bij het lezen van die naam zak ik meestal direct weg in herinneringen aan mijn middelbare schooltijd op het Makeblijde College). Sinds er op ons ‘hi-tech-bij-binnenkomst-in-Houten'-digitale informatiebord wordt meegedeeld dat ‘tuin en terras van Makeblijde op zondag open’ zijn, moest ik wel gaan kijken wat er achter die hoge haag die het terrein scheidt van de Rondweg, allemaal gebeurt.
Makeblijde is eigenlijk een ruim opgezet park, met daarbinnen verschillende aangelegde tuinen. Bij het paviljoen, een mooi gebouw van glas en staal, kun je een map met een route en uitleg over de verschillende tuinen meekrijgen. De knalrode terrasstoeltjes stonden uitnodigend uitgestald op het ruime terras. Met manlief en de dametjes als dekmantel (het was tegen lunchtijd en die kinderen ‘moeten’ toch echt ‘iets’ eten) bestelde ik vorig weekend, na een uitgebreide uitleg over het assortiment, twee punten bosbessentaart en een passievruchtentaart. Overigens hebben ze ook een kaart met heerlijke broodjes en van alles voor bij de borrel.

Taartpunten waren groot en heerlijk. De taarten bij Makeblijde worden gemaakt door Chocolaterie Zuccotto uit IJsselstein. Allebei de taarten waren gemaakt van een bavarois-achtige mousse. Onder de bosbessenvariant zat een laagje kruidenkoek en door de passievruchtentaart een laagje chocolade.
Na ons taart-moment nog druk door alle tuinen heen gelopen, kikkers gezocht met de dametjes, de dametjes gezocht met manlief (in een bamboe doolhof) en ons verbaasd over zo’n leuke plek op tien minuten afstand van huis!

Het verwerken van fruit in taart inspireerde meteen voor het taartbak-gebeuren van dit weekend. Om niet alles alleen op te moeten eten nam ik een berg van mijn citroencarrés mee naar mijn ouders, waar mijn moeder ons opwachtte met... taart!

Makeblijde in Houten
Chocolaterie Zuccotto in IJsselstein

Excuus van de week: Fruit en taart
Recept: Citroencarrés

Ingrediënten voor ongeveer 25 carrés
130 g ongezouten boter
80 g fijne kristalsuiker
160 g bloem, gezeefd

Voor de bovenlaag van de taart:
4 losgeklopte eieren
250 g fijne kristalsuiker
60 ml citroensap
1 tl geraspte citroenschil
30 g bloem
een halve tl bakpoeder
poedersuiker om te bestuiven.

1. Verwarm de oven voor op 180º C (160º hetelucht). Vet een bakvorm in (20 x 30 cm) en bekleed de vorm met bakpapier. Laat het papier aan twee kanten iets over de rand heen hangen, dan kun je de taart er makkelijk uit ‘tillen’.
2. Klop met een mixer boter en suiker tot een romig mengsel. Schep met een metalen lepel de bloem erdoor. Schep het beslag in de bakvorm, druk het iets aan en bak de bodem in de oven in 20 min. goudgeel en stevig.
3. Klop voor de bovenlaag met de mixer de eieren en de suiker in twee minuten tot een luchtig en romig mengsel. Roer het citroensap en de citroenschil erdoor. Meng de bloem met het bakpoeder en zeef het geheel boven het citroenmengsel. Klop het erdoorheen.
4. Schep alles op de wat afgekoelde bodem van de taart en bak het geheel in 25 minuten net stevig. Laat de taart afkoelen in de vorm.
5. Bestuif met poedersuiker en snijd er carrés van.

Bosbessentaart met appelsap.

Passievruchtentaart met koffie.

Het paviljoen en terras van Makeblijde, Houten.

Een wijnrank in een van de tuinen.

Pompoenen.

Citroencarrés met citroenlimonade.

Stapeltje carrés!

Taart van 'Tarte taart Mam';-)

Do-it-your-own-way-cupcakes

Dat er in het land van taart ook zoiets bestaat als de trendgevoelige variant, is volgens mij iets van de laatste tijd. Omdat je via internet precies kan zien wie wat maakt is het logisch dat mensen elkaar aansteken. De mooiste creaties worden tot in detail omschreven en recepten gretig met elkaar gedeeld. Aan sites van hobbyisten met een voorkeur voor gestapelde taarten van marsepein met Louis Vuitton print geen gebrek.
Terwijl in mijn jeugd de Nederlandse traditionele appeltaart en hazelnootschuimgebak standaard aanwezig waren op elke verjaardag, zie je die nu nog maar sporadisch voorbij komen. Wat betreft het hazelnootschuimgebak ben ik daar niet heel treurig om. Van de vettige, harde room en het super zoete schuim werd ik meestal al na drie happen onpasselijk. Toen begin jaren ‘90 de MultiVlaai zijn winkels opende kwamen ook kersen- en rijstevlaai op de verjaardagstafel te staan.

Ik ben blij met internet en de enorme variatie die je tegenwoordig kan aanbrengen om het jaren ‘70 gehalte van de zondagmiddagverjaardag te omzeilen. Een trend die al geruime tijd is doorgedrongen tot menig feestje is de cupcake. Waren er vroeger alleen witte cupcakevormpjes te koop bij de supermarkt, nu schieten de winkels met speciale vormpjes, decoratiemateriaal en ready-to-eat cupcakes als paddestoelen uit de grond. In Utrecht is een van mijn favoriete winkels op dit gebied ‘de tafel van 18’, waar ze stellages vol met materialen hebben staan die gebruikt kunnen worden voor het maken van cupcakes en taart. Maar gelukkig kan ik in mijn plaats Houten tegenwoordig ook bij ‘Bij ons in de keuken’ op Het Rond en bij ‘Lies Cakeshop’ terecht voor eetbare kraaltjes, alle kleuren marsepein, decoraties van eetpapier en alle soorten eetbare kleurstof. Genoeg materiaal om afgelopen week een stuk of 50 cupcakes te versieren.
De helft daarvan versierde ik samen met een horde vijfjarigen, die er naast compleet eigen creaties ("decoreer er maar een eind op los; als je 'm straks maar wel zelf op eet") ook nog ‘in opdracht’ Koekiemonster-cupcakes van maakten. Ik had verwacht dat de blauwe eetbare kleurstof aan het eind van het kinderfeestje op het plafond zou zitten of anders wel in mijn haar, maar het ‘kleur je kokos zelf blauw’ was spectaculair genoeg om ze bij de les te houden.

De tafel van 18: Burg. Reigerstraat 33, Utrecht
Bij ons in de keuken: Het Rond 33  (in de Vershof), Houten
Lies Cakeshop: Duwboot 52, Houten

Excuus van de week: feestjes
Recept: cupcakes

Ingrediënten:
1 pak Cakemix
En afhankelijk van het merk dat je gebruikt moet je de volgende ingrediënten vaak nog toevoegen:
3 eieren
boter
melk

Voor de ‘Do-it-your-own-way-cupcakes’: zoveel decoratiemateriaal als je maar wilt!

Voor de Koekiemonster cupcakes:
geraspte kokos
blauwe eetbare kleurstof
witte fondant
zwarte eetbare kleurstof
poedersuiker

1.Volg de instructies op het pak cakemix en bak de cupcakes.
2. Meng voor de Koekiemonster-cupcake de kokos met een paar druppels blauwe kleurstof.
3. Meng wat poedersuiker met wat water, zodat een stevig glazuur ontstaat.
4. Besmeer de cupcake met glazuur en doop daarna in de kokos.
5. Rol van de witte fondant twee ogen en plak ze vast met wat glazuur.
6. Kleur wat witte fondant met zwarte eetbare kleurstof en rol de pupillen.
7. Snijd een mond in de cupcake en steek er een koekje in. ‘I looooove cookies!’

Mijlpaal!

De 'do-it-your-own-way-cupcakes'

De cupcake taart!

Cupcakes voor bij de verjaardagstaart.

Koekiemonster-cupcake!

Bak-plan

Vijf jaar worden. De een herinnert zich levendig hoe zij alle vingers op een hand mocht laten zien als mensen vroegen hoe oud ze was geworden. De ander kan er zich niet echt meer een voorstelling van maken hoe het was om vijf te zijn. Ik kan me niet specifiek mijn vijfde verjaardag herinneren. Ergens tussen mijn vierde en vijfde verjaardag kreeg ik er wel een zusje bij, leerde ik rolschaatsen, kreeg ik een prachtig houten poppenhuis dat mijn vader zelf had gebouwd, veranderde ik van school en mocht ik voor het eerst mijn haar laten groeien (exit Tomboy-look!). Dat laten groeien van mijn haar nam de meeste tijd in beslag in mijn brein (ik was er nogal geobsedeerd mee bezig), die vijfde verjaardag kon daardoor niet op de harde schijf worden opgeslagen. Omdat mijn vader en ik allebei op dezelfde dag jarig zijn was het vroeger (voor mij althans) de sport om ‘s ochtends als eerste de ander te feliciteren. Dat kwam waarschijnlijk neer op een hyperactief kind, met raar kapsel, springend op het King-Size bed om half vijf in de ochtend. Gelukkig was het niet andersom. Daarna 2 x taart, dubbele rijen slingers en een hele berg familieleden die twee vliegen in een klap konden slaan. Met een beetje geluk kwam mijn grote nicht ook nog langs, die ook al op diezelfde dag is geboren. Drie familieleden die op een dag feest vieren. Organisatorisch gezien was het toen nog makkelijk. Nu wonen we allemaal in een andere hoek van het land. Dit weekend had ik iedereen weer samen in een ruimte. Niet om onze, ondertussen ‘niet-leuk-meer-om-te-mentionen’- leeftijden te vieren (laat staan uit te beelden door met je vingers te laten zien hoe oud je bent), maar voor de verjaardag van mijn oudste dochtertje die vijf is geworden.

Ik hoop zo dat ze de taart goed genoeg in zich heeft opgenomen, zodat ze over 25 jaar een goed beeld heeft van haar 5e verjaardag en mijn verwoede poging indruk op haar te maken.
Op vrijdag avond dacht ik even dat het niets meer zou worden en we zaterdag voor dag en dauw voor de deuren van de HEMA zouden moeten gaan liggen om nog iets van taart te bemachtigen. Het teveel aan aardbeienroom dat ik tussen twee lagen had uitgesmeerd kwam door de lichtgroene fondant heenzetten en veranderde mijn creatie in een blubberig uitziend geheel. Dit gooide roet in mijn zorgvuldig uitgestippelde 'bak-plan' dat ik juist had opgesteld om deze keer eens niet om half twee ‘s nachts nog bezig te zijn. Omdat manlief mij (en de rest van de keuken; ik was ondertussen in alle staten) wilde redden schoot hij te hulp met jam en kokos. He saved the day!
Taart was klaar om elf uur ‘s avonds, hapjes en versnaperingen daarentegen as usual om half twee ‘s nachts.

Excuus van de week: vijf jaar worden
Recept: taart voor een meisje van 5

Ingrediënten:
2 grote ronde cakes (eventueel 1 chocoladetaart)
1 kleinere, hogere cake (aangevuld met citroenrasp in het deeg)
aardbeienjam

Voor de aardbeienroom:
400 ml slagroom
250 gram verse aardbeien
6 blaadjes gelatine
sap van een halve citroen
100 gram fijne kristalsuiker

500 g witte marshmallow fondant
500 g lichtgroene fondant
poedersuiker
zo veel versiering als je maar wil

1. Bak de cakes. Maak dit zo moeilijk of makkelijk als je wil. Ik heb voor de cakes simpele cakemix gebruikt en de instructies opgevolgd. Bij een van de cakes heb ik cacaopoeder en poedersuiker toegevoegd op gevoel om een chocolade variant te krijgen. In de andere cakes heb ik citroenrasp toegevoegd aan het deeg, voor een frissere cake.
2. Halveer de hoge cake. Besmeer alle kanten met aardbeienjam aangelengd met water.
3. Aardbeien pureren met het citroensap en de suiker. De gelatineblaadjes weken in water. Verwarm een klein beetje water. Voeg van het vuur af de geweekte en uitgeknepen blaadjes gelatine toe. Laat iets afkoelen. Het gelatinemengsel mengen met de aardbeien. Twee uur in de koelkast laten opstijven.
Slagroom heel stijf kloppen en door de mousse mengen. Voeg wat van het aardbeienroom tussen de twee lagen.
4. Kneed het fondant tot een soepel geheel. Bestuif het werkblad met poedersuiker en rol het fondant uit tot een ronde lap. Vouw het om de cake heen. Als het allemaal teveel blijft plakken aan het werkblad of aan de deegroller, leg het fondant dan tussen twee grote vellen bakpapier en rol het deeg uit. Rol de bovenkant nog even na zonder bakpapier, om hem glad te krijgen.
5. Herhaal deze stappen voor de twee grote cakes. Snijd deze cakes niet door, maar voeg de room tussen de twee cakes.
6. Stapel de twee met fondant ingepakte taarten op elkaar. Voeg eventueel een kartonnen taartplaatje tussen de twee taarten voor de stevigheid (en als de taart heel zwaar is geworden kun je ook nog met een aantal taartpinnen de taart verstevigen).
7. Decoreer naar eigen inzicht. En voeg, zoals in mijn geval, jam en kokos toe aan de zijkant van de taart zodra de aardbeienvulling door de fondantlaag heen komt.
8. Serveer de taart met een dot aardbeienroom!

Cakelaag met (teveel) aardbeienroom.

Taart met kokosrand.

Succes!

Taart voor een vijfjarige!

Puntje van de bovenkant.

Puntje van de onderkant.